Voor een rood stoplicht ben ik gestopt, ik sta met één voet op de straat en de ander op de trapper van mijn fiets. Naast mij stopt een Biro, je weet wel zo’n klein elektrisch autotje dat je met een brommer rijbewijs mag besturen, met twee jonge blonde dames erin die aan het zingen zijn.

Ik kijk even om omdat de vrolijkheid mij opvalt en een glimlach op mijn gezicht veroorzaakt. “SORRY meneer” komt er vervolgens via het op een kier staande dak mijn kant op.
Sorry voor wat? Voor dat jullie aan het zingen zijn, voor dat jullie vrolijk zijn en dat overdragen aan jullie omgeving denk ik bij mijzelf. Ik geef aan dat ik het juist erg kan waarderen en juist leuk vind. Ik krijg een glimlach terug en ze zingen vervolgens vrolijk verder.

Even later springt het verkeerslicht op groen en zetten we ons opnieuw in beweging. Ik graai nog even snel in mijn tas op zoek naar een speldje die ik vervolgens aan hun overhandig door dezelfde kier als waar het geluid door naar buiten kwam. Een bijzondere ontmoeting met maar weinig woorden maar daardoor niet minder waardevol.

Thijs